Een rondje over de bouw in Nieuwegein
Met Bradley en Martijn
In Nieuwegein is het project Citypromenade inmiddels volledig opgeleverd. In totaal 452 nieuwe woningen, slimme wateroplossingen, groen, ruimte voor insecten én de hoogste toren van de stad. Minstens zo belangrijk als het resultaat zijn de mensen die hier jarenlang samenwerkten. Bouwen op een postzegel, elkaar scherp houden zonder gedoe en plezier maken tijdens een van de meest complexe binnenstedelijke projecten van Koopmans.
Projectvoorbereider Martijn en uitvoerder Bradley blikken terug.
Samen sta je sterk
Martijn: “Toen ik in 2019 bij Koopmans begon, kwam ik via Amsterdam uiteindelijk terecht in Nieuwegein. Ik hou van grote projecten. Er komen zoveel disciplines samen. Hoogbouw, een parkeergarage en dat alles in een complexe volgorde. Elke dag is het weer puzzelen. En juist dat vind ik mooi. Je bent met iets bezig dat constant in beweging is, waar elke keuze effect heeft op alles eromheen. Het project was niet eenvoudig, maar dat maakt het juist des te leuker. Je voelt aan alles dat we dit met een sterk team hebben neergezet. Alleen krijg je dit nooit voor elkaar.”
Bradley: “Ik ben in 2020 gestart bij Koopmans. Een deel van de collega’s in Nieuwegein kende ik al van eerdere projecten. De manier waarop er hier gewerkt werd, past bij me: open, direct en altijd bereid om elkaar te helpen. Dat geeft vertrouwen. Zeker op een project waar alles dicht op elkaar zit en de planning strak is. Je moet elkaar dan echt kunnen vertrouwen. En dat kon hier vanaf dag één.”
Bouwen op een postzegel
Martijn: “Dit was een binnenstedelijk project. Het voelde als bouwen op een postzegel. Eén ingang, één uitgang. Alles moest strak gepland worden. Elke vracht , elke route, elke kraanbeweging. En toch voelde het nooit als stress, omdat we wisten dat we op elkaar konden rekenen. Wat mij vooral bijblijft, is dat we vanaf dag één afspraken maakten hoe we het zouden gaan doen en dat iedereen dat serieus nam. Dat klinkt simpel, maar dat maakt écht het verschil.”
Bradley: “Op de piek werkten we met zes uitvoerders tegelijkertijd. Dat vraagt om duidelijkheid. We hebben veel tijd gestoken in het afstemmen van de werkzaamheden, zodat er geen misverstanden zouden ontstaan. Elke week bespraken we alles wat binnenkwam. En wat ik mooi vond: je kon elkaars werk controleren zonder dat iemand zich aangevallen voelde. Zo hielden we het overzicht en konden we vooruit blijven gaan.”
links Martijn, rechts Bradley
Samenwerken aan overzicht
Martijn: “Woontoren Vancouver is een goed voorbeeld van hoe we als team het overzicht terugpakten toen het even vastliep. Iedereen had het druk, er waren veel raakvlakken en we misten net wat overzicht. Toen hebben we afgesproken om een dag met elkaar naar buiten te gaan en alles, écht alles, langs te lopen. Wie pakt wat op, wanneer gebeurt het, hoe sluiten de werkzaamheden op elkaar aan. En dat werkte. Uiteindelijk hebben we bijna tweehonderd woningen met nul opleverpunten opgeleverd. Dat gebeurt niet vaak in zo’n grote omvang. Maar het gebeurde hier wel, omdat we als team elkaar hielpen.”
Bradley: “Er zaten ook veel technische aspecten in dit project. De balkons van woontoren Monaco bijvoorbeeld, werden achteraf, steigerloos geplaatst. Enorme balkons. We gebruikten een grote hijsvoorziening met een propeller om ze precies op hun plek te krijgen. Daarbij stond veiligheid centraal. Eigenlijk in het hele project was veiligheid van groot belang. Er werd niet gewerkt als de situatie onveilig was.”
Trots op het geheel
Martijn: “Het mooiste is dat we alles volgens planning hebben opgeleverd. Ondanks de complexiteit en de technische uitdagingen. Het liep gesmeerd. En dat is een super knappe prestatie van het hele team. Iedereen heeft zijn bijdrage aan dit project geleverd, niet te vergeten de bouwplaats medewerkers, inkoop, KAM, administratie, technisch planontwikkeling, projectsecretariaat en woonadvies.”
Bradley: “Het was hard werken, maar ook plezier maken met elkaar. We hebben een aantal uitjes gehad. Maar ook de kleine momenten op de bouw zoals samen een kop koffie drinken in de ochtend of eieren bakken voor lunch. Die momenten zorgden ervoor dat het team hecht bleef. En dat is wat dit project zo bijzonder maakte en waar we als team heel trots op mogen zijn.”
Het project is inmiddels volledig opgeleverd en teruggeven aan de stad. Maar de samenwerking, het plezier en de manier waarop dit team elkaar versterkte, nemen Martijn en Bradley gewoon mee naar het volgende project. Tuurlijk toch.