Een kijkje achter de deur bij Karin en Eldert

Een oud ziekenhuis dat nu voelt als thuis. Dat klinkt bijzonder, toch? Voor Karin en Eldert is het werkelijkheid geworden. Ze wonen sinds kort in één van de koopwoningen in de Geertruidentuin, de oude plek van het Sint-Geertruiden ziekenhuis in Deventer. “Toen we de woning binnenstapten, voelde het meteen goed,” vertellen ze.

Thuis is…

Een plek waar je je prettig voelt, waar je mensen kunt ontvangen en samen kunt zijn. “We hebben bewust meerdere slaapkamers gekozen, zodat de kinderen kunnen blijven slapen,” zegt Karin. Het huis is ingericht met een mix van oud en nieuw: meubels van hen allebei, én nieuwe spullen die het samen ‘hun thuis’ maken. De favoriete plek in huis? “Dat is het barretje in de keuken. Daar zitten we graag samen, koken wat, drinken een wijntje. Dat is écht ons hoekje.”

Toen het huis nog leeg was, organiseerden ze een soort mini-inwijdingsfeestje. Met alle kinderen en aanhang bij elkaar. Iedereen kreeg een sleutel. “Het voelde als een echt welkom thuis.”

Van toevalstreffer naar thuis

Ze waren eigenlijk niet echt op huizenjacht. Karin woonde in Oldenzaal, Eldert in Nieuw Heeten. Allebei hadden ze al een leven opgebouwd, met volwassen kinderen. Wilden ze samenwonen? Jazeker. Maar pas als er iets passends voorbij zou komen. En dat gebeurde toen ze op een dag langs een makelaar in Deventer liepen. “Zullen we gewoon eens kijken?” vroegen ze zich af. Gewoon even rondneuzen. Tien dagen later was de knoop doorgehakt.

Wat ze zo aantrok? De ligging, aan de rand van het centrum. “We wilden graag iets met sfeer, geen standaard nieuwbouwwijk buitenaf,” vertelt Karin. En Deventer kenden ze al een beetje. “Als we gegeten hebben, wandelen we vaak nog even de stad in. Lekker op een terrasje zitten,” vult Eldert aan.

Een huis met een verhaal

In mei zijn ze écht ingetrokken. Met z’n tweeën én met Lola, hun nieuwe puppy. “We wilden samen iets nieuws beginnen. En een puppy hoorde daar gewoon bij.” Inmiddels kent de hele buurt Lola al. “Als we wandelen, wordt ze overal herkend. Heel leuk!”

En het huis zelf? Dat heeft karakter. “Het is geen standaard nieuwbouwhuis. Je voelt dat het gebouw geschiedenis heeft,” vertelt Eldert. Toen ze gezellig in de tuin zaten kwam een voorbijganger langs die vertelde: ‘Weet u wel dat u nu in de keuken zit?’ De voorbijganger had vroeger in de keuken van het ziekenhuis gewerkt. Dat maakt het bijzonder én persoonlijk.

Van bouwen naar bewonen

Toen ze het huis kochten, was de verbouwing al een heel eind op weg. “De badkamer zat er al in, maar voor de rest konden we gelukkig nog wel onze eigen keuzes maken,” zegt Karin. Het proces ernaartoe vonden ze prettig en overzichtelijk. “Er waren meerdere momenten waarop we werden bijgepraat door woonadviseur Sanne van Koopmans, dat vonden we heel fijn. Gewoon heldere communicatie en laagdrempelig contact.”

Wat maakt dit huis nou écht bijzonder?

Daar is geen één woord voor. Of misschien juist wel: uniek. Of warm. Of gezellig. Karin: “Iedereen die binnenkomt zegt: wow, wat bijzonder!” En dat vinden wij van Koopmans natuurlijk ook.